counter 9,384

Profile

:+:I:LOVE:J-PoP:+:

Calendar

A
S M T W T F S
     
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

more+

:::ไว้อาลัย...น้องมือถือ:::

และแล้ววันนี้ก้อมาถึง
วันที่ไม่เคยนึกว่ามันจะมาถึง
ให้ตายสิ

นัดกับอิเนทว่าจะไปเดินเมเจอร์ตอนเย็นๆ
กุก้อ

ขออภัยในความไม่สุภาพ
วันนี้ปวดร้าวในจิตใจ

ระหว่างขึ้นรถเมล์นั้น
คนแม่งเยอะนรก
ขยับตีนไม่ได้เลย
แถบตอนเบรกนี่
โดนรุมเหยียบตีนอีก
(เจ็บชิบ)

ตอนนั้นก้อมี
อะไรแว่บขึ้นมาในใจ
(บีม...วันนี้มือถือหายแน่)
แอบตกใจ
ว่านั่นเสียงอะไรวะ?
มันคือเสียงที่อยู่ในใจตัวเองอ่ะ
นึกถึงสิ่งที่ผ่านๆมาแร้วก้อที่คุณหมอดูบอก
ว่าเป็นคนมีลางสังหรณ์แม่นยำ
แล้วมันก้อเกิดเรื่องเกี่ยวกับแบบนี้หลายครั้งแล้ว
ก็เลย
ระวังมาก
เอามือถือไว้ด้านหน้าตลอดจะได้เห็น

แล้วแม่งงงงงงงสาดดดดดดดดดดดดด

ตอนกุไปเดินเมเจอร์
กุก้อระวังอยู่นะ
หอกมาก
มารุตัวอีกทีแม่ง
หายไปละ?

งง เลย

ขนาดระวังสุดๆ
กุ
ไม่เสียใจ
แต่
กุ
เสียดายโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เสียดายเม็ม
เสียดายเบอร์
เสียดายแมสเซจ
แต่เค้าไปทำซิมส์เบอร์เดิมมาแล้วนะ
เสียดายตังซื้อมือถือใหม่อ่ะ
มันจำเป็นนี่เนอะTT
คราวหน้าถ้ามีลางสังหรณ์อีกจะกลับบ้าน

ขอสาปแช่งหน่อยนะ
อีชั่ววววววววววว
ขอให้มึงตายไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด
ตกนรกไปเลยอีเวน
ขอให้แบตมือถือกุระเบิดกะโหลกมึง
สาดดดดดดดดดดด

มึงรุม๊ายยยว่ามือถือนั้นกุออกไปเกือบครึ่ง
ที่เหลือตังพ่อTT
กุรักษามันมาอย่างสุดชีวิตตั้งปีครึ่ง
แล้วอยู่ดีๆมึงมาทำมือเบาฉกไป
ตายห่าไปเลยป๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ที่ระลึกต่างหน้า





 



lastupdated : 2007-08-19 21:08:05 | 21 comments

:::ไว้อาลัย...น้องมือถือ:::

และแล้ววันนี้ก้อมาถึง
วันที่ไม่เคยนึกว่ามันจะมาถึง
ให้ตายสิ

นัดกับอิเนทว่าจะไปเดินเมเจอร์ตอนเย็นๆ
กุก้อ

ขออภัยในความไม่สุภาพ
วันนี้ปวดร้าวในจิตใจ

ระหว่างขึ้นรถเมล์นั้น
คนแม่งเยอะนรก
ขยับตีนไม่ได้เลย
แถบตอนเบรกนี่
โดนรุมเหยียบตีนอีก
(เจ็บชิบ)

ตอนนั้นก้อมี
อะไรแว่บขึ้นมาในใจ
(บีม...วันนี้มือถือหายแน่)
แอบตกใจ
ว่านั่นเสียงอะไรวะ?
มันคือเสียงที่อยู่ในใจตัวเองอ่ะ
นึกถึงสิ่งที่ผ่านๆมาแร้วก้อที่คุณหมอดูบอก
ว่าเป็นคนมีลางสังหรณ์แม่นยำ
แล้วมันก้อเกิดเรื่องเกี่ยวกับแบบนี้หลายครั้งแล้ว
ก็เลย
ระวังมาก
เอามือถือไว้ด้านหน้าตลอดจะได้เห็น

แล้วแม่งงงงงงงสาดดดดดดดดดดดดด

ตอนกุไปเดินเมเจอร์
กุก้อระวังอยู่นะ
หอกมาก
มารุตัวอีกทีแม่ง
หายไปละ?

งง เลย

ขนาดระวังสุดๆ
กุ
ไม่เสียใจ
แต่
กุ
เสียดายโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เสียดายเม็ม
เสียดายเบอร์
เสียดายแมสเซจ
แต่เค้าไปทำซิมส์เบอร์เดิมมาแล้วนะ
เสียดายตังซื้อมือถือใหม่อ่ะ
มันจำเป็นนี่เนอะTT
คราวหน้าถ้ามีลางสังหรณ์อีกจะกลับบ้าน

ขอสาปแช่งหน่อยนะ
อีชั่ววววววววววว
ขอให้มึงตายไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด
ตกนรกไปเลยอีเวน
ขอให้แบตมือถือกุระเบิดกะโหลกมึง
สาดดดดดดดดดดด

มึงรุม๊ายยยว่ามือถือนั้นกุออกไปเกือบครึ่ง
ที่เหลือตังพ่อTT
กุรักษามันมาอย่างสุดชีวิตตั้งปีครึ่ง
แล้วอยู่ดีๆมึงมาทำมือเบาฉกไป
ตายห่าไปเลยป๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ที่ระลึกต่างหน้า





 



lastupdated : 2007-08-19 21:08:05 | 21 comments

:::อ่อนไหว...จนล้น:::

วันนี้ไม่ใช่ว่าว่างนะ
แต่ไม่รู้ว่าการบ้านจะเริ่มจากจุดไหนดี
แย่จริงๆๆๆๆๆๆTTTTTTTTTT
ที่ว่าล้นเนี่ย
ก้อคือมีความหมายรวมถึงทุกอย่างเลยนะ
อันดับแรกที่ต้องนึกถึงอย่าปัจจุบันทันด่วนคือ การบ้าน
ฮ่าๆๆๆ
แต่ที่ล้นรองลงมาก้อคือความสุขที่ได้เจอเพื่อนๆฮ่าๆๆ



เมื่อวานไปทัวร์ลาดกระบัง
สนุกดี
ตอนแรกจะไปกันไม่กี่คน
ซักพักคนค่อยๆเพิ่มขึ้นมาดีใจจัง
นัดกันที่หน้าเบญจมฯตอนเก้าโมง
ขู่พวกมันว่าห้ามสายมิฉะนั้นจะทิ้งเอ็งไว้
สรุปก้อคือตรงเวลากันดีสายสุดก้อ 15 นาทีเท่านั้น ฮ่าๆๆๆ

อัดกันขึ้นTaxi ไปหัวลำโพงงง
15 นาทีถึงโคดเร็วเรย
เดินไปซื้อตัวแล้วก้อไปยืนซื้อหนมยืนคุยกัน
แล้วก้อขึ้นรถไฟพอดี
ตื่นเต้นจังขึ้นรถไฟแบบนี้ครั้งแรก
1 ชั่วโมง 15 นาทีก้อถึงลาดกระบัง
อิเนทออกมารับพร้อมผองเพื่อนทั้งกลุ่ม
โอ้ววววววววววเหมือนพวกเรามาจากต่างประเทศเลยยย

ไปนั่งกินส้มตำกัน
อร่อยดีอ่ะแก
แร้วก้อไปนั่งเล่นบนหอไอ้เนท
อัดกันเข้าไป8คน
ลงไปอยู่ที่พื้นกันเรยฮ่าๆๆๆ

เวลาผ่านไป
ก้อไปร้องเกะกัน
คอแตกเรย
Get Away Get Away Get Away Now!!!
ประโยคนี่แหละต้นเหตุที่ทำให้ชั้นคอแตก
ปล.แอบเจอตาบร้าด้วย

ร้องเกะเสดเน็ทก้อพาไปเลี้ยงงงงงงงง
ขอบใจนะแกรวยจริงๆ
ฮ่าๆๆๆ
ว่างๆพวกแกมาเยี่ยมชั้นที่มธ. มั่งนะ
คิดถึงพวกแก





เกือบ 3 เดือนในรั้วแห่งใหม่ที่ทุกคนต้องแยกย้ายกันไป
พวกเราเปลี่ยนแปลงจากเดิมมากแค่ไหนกันนะ
ชั้นยังรักพวกแกเหมือนเดิม
แล้วชั้นก้อคิดว่าพวกแกคงรักชั้นเหมือนเดิมเหมือนกัน
ถึงแม้เราจะไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน
เวลาว่างตรงกันก้อช่างหายากเหลือเกิน
เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่ชั้นได้เจอพวกแก
ชั้นจะมีความสุขมากเลยวันนั้น
การที่อะไรๆทุกๆอย่างมันไม่เหมือนเมื่อก่อน
ไม่ได้คุยเล่นกันบ่อยๆ ไม่ได้เจอหน้ากันทุกวัน
ไม่ได้กินข้าวโต๊ะเดียวกันทุกพักกลางวัน
ไม่ได้กรี๊ดกร๊าดกับเรื่องนินทาชาวบ้านด้วยกันพร้อมหน้า
จนตอนนี้ชั้นยังทำใจรับกับการเปลี่ยนแปลงไม่ได้เลยแก
จริงๆ

รักพวกแกทุกคน NoNameiZ
.ปล.จนป่านนี้แล้วเฟรนชิปกลุ่มชั้นยังไม่แม้แต่จะเปิด
มันยังคงเป็นกระดาษขาวๆที่รอชั้นกับพวกแกมาละเลงอยู่นะ>.<
อยากเจอพวกแกพร้อมๆหน้าจัง นัดกันยังไงก้อไม่ครบซักที


ชั้นโคดแหวกแนวเรยอ่ะ





กลับมาถึงเมื่อวานก้อตะลึงกับพัศดุขนาดมหึมานี่กองอยู่บนเตียง
เป็นของนางสาวพลอยพัก(เขียนชื่อมะถูกง่ะ)555
ของขวัญวันเกิดอิคุณบิ๋มนี่เอง
สิ่งแรกที่หยิบออกมาจากกล่อง ทำให้เกิดอาการตกใจสุดขีด
เห้ยยยยยยยยยย
ก้อนอะไรวะ?
มันคือผ้าเช็ดตัวสีขาวขนาดใหญ่
ขอบคุณมากนะพลอยยังจำได้อีก
ก้อคือตอนปิดเทอมใหญ่บีมไปเวียดนามมาไงแล้ว
Maidโรงแรมนึกว่าผ้าบีมคือผ้าเช็ดตัวโรงแรมมันเรยเอาไปเรยโคดเศร้าอ่ะ
เค้าจะรุ้แมะว่าพรากเอาของที่สำคัญกับชีวิตชั้นไปเหอๆๆๆ
แร้วก้อมีกล่องจิีกซอว์น่ารักมากเรยยย
ขอบใจน้าาาาาาาาาาา
ขอบคุณสำหรับDiด้วยแอบน้ำตาซึม
แร้วก้อสร้อยน่ะสวยมาเรยเด๋วพรุ่งนี้จะใส่ไปโชว์เพื่อนร่ะ







มานั่งนึกถึงช่วงเวลาที่มีความสุขของชั้น
ก้อคิดว่าเวลาอย่างไหนน้าาา
ที่คนอย่างชั้นจะรู้สึกดี,มีความสุขแระเหนื่อยน้อยที่สุด
ก้อคือเวลาฟังเพลงญี่ปุ่นช้าๆเสียงหวานๆ
แล้วก้อนั่งขุดสมบัติในห้องนอน
พร้อมกับเปิดคอมเล่นไปด้วย
มันทำให้ใจเย็นขึ้นจริงๆนะ
ค่อยๆนั่งค้นของที่เกี่ยวกับความทรงจำขึ้นมา
นึกถึงความรู้สึกของคนให้ที่มาจากใจ
ข้อความที่ทุกคนเขียนให้
กระดาษเล็กกระดาษน้อยที่ส่งเล่นกันในห้องเรียน
ชั้นก้อยึดมาเป็นของตัวเองหมด
เก็บใส่แฟ้มใส่กล่องอย่างดี
พออ่านแล้วยิ้มได้จริงๆ
รักทุกคนเรยยย
ความทรงจำดีๆก้อควรจะเก็บไว้สิจริงแมะ?



เหอๆๆๆ

วันนี้ดูเรื่อยเปื่อยจัง

มะกี้แอบแวบไปเห็นเมลล์ของน้องลิงที่ชั้นเก็บไว้
โคดสมัยนั้นอ่ะ
น่ารักดี
ชั้นยังจำตอนที่เล่นMSNในห้องเรียนเดอะเบรนอยู่เรย
เลขก้อไม่ได้ใช้สอบชั้นจะไปนั่งอุดอู้อยู่ในนั้นทำไมนะ?
.ปล.กระดาษหายไปยังอ่ะ???



ข้อดีของเด็กมหาลัย
- ถึงจะมีเรียนพิเศษก้อไม่หัวบานเท่าม.ปลาย

ข้อเสียของเด็กมหาลัย
- ชั้นจะไม่จบเพราะงงตอนลงทะเบียนเนี่ยแหละ



ชั้นอยากไปลงเสียงที่ Gen-X ง่าาาไม่โทรมาเรียกชั้นซักเทTT
อยากทำงานเสียงเบื้องหลังงงงงงงงง
กรี๊ดดดดดดดดด
อยากทำการบ้านเสดจะได้ไปเที่ยวแระพักผ่อนอย่างสบายใจ
(สายไปป่าววะ?)



ตอนนี้ชั้นเหมือนคนบ้าอ่ะ
มีSunBlockทุกส่วนของร่างกาย
แล้วก้อมีWhiteningทุกส่วนของร่างกายเหมือนกัน
เริ่มจาก
Sunblock ที่ขอบตา หน้า ปาก ตัว
Whitening ตั้งแต่หัวจรดเท้า ตั้งแต่โฟมล้างหน้า ครีมอาบน้ำ หลังอาบน้ำ ก่อนนอน
บ้าไปแร้วววววววววววววววววววววว
ชั้นจะไม่ยอมแพ้จนกว่าผิวชั้นจะกลับมาเท่ารอยนาฬิกาที่ข้อมือ

คือต้นเหตุมันมาจากไอ่นี่เว่ย
ครั้งนึงตอนไปเที่ยวระยองกับเพื่อนๆกลุ่มโนนามี่ซ์
ก่อนหน้านั้นชั้นคิดว่าตัวเองเป็นคนทนแดดทนฝนมาตลอด
ต่อให้แดดเผาแค่ไหนก้อไม่กลัว
นั่น!!!!!คือความคิดของเด็กน้อย
ตอนนั้นเองที่ชั้นต้องออกเรือกับเพื่อนๆเพื่อไปดำน้ำดูปะการัง
และเล่นน้ำทะเลตอนกลางวันแสกๆ
แระจุดๆนั้นคือ
ชั้นก้อดั๊นไม่วายนอนให้เพื่อนกลบทรายตอนเที่ยงตรง
กลับมาถึงบ้านแม่จำหน้าไม่ได้เลยTTTTTTTTTTTTT
นึกว่าเด็กแอฟริกาตกเครื่องบิน
กว่าจะกลับมาขาวก้อหลายปีเลย
แล้วนี่ชั้นต้องมาดำอีกสี่ปี
ต๊ายยยยยยยยยยตายพอดี



หลังจากผ่านมรสุมมามากมาย
ชั้นก้อรุ้สึกว่าอยากไปญี่ปุ่นจัง
อยากไปง่ะ
อยากไปดูวิวที่โตเกียวทาวเวอร์อีก
อยากไปเล่นสกีกับฮานะ
อยากเจอพี่โช
อยากไปดูดอกไม้บานกับครอบครัวฮานะ
อยากไปหาลูกพี่ฮันนะที่นาโงย่า
อยากไปปราสาทโอซาก้ากับพี่มาซาเอะ
อยากกินทาโกยากิของโอซาก้าาากับพี่มาซาเอะ
แต่ละอย่างนี้
-.-"ชั้นจะไปถึงแระมีชีวิตรอดได้มั๊ยนะฮ่าๆๆๆ
มะชั่ยญี่ปุ่นมะอยากไป

ความเดิมตอนที่แล้ว


ไปร้องเพลงที่เกียวโต


สถานีบ้านของเจ้าฮานะ


ไม่เนียนเรยชั้น


กระโปรงยาวแบบทุเรศอ่ะ
คือมันติดเอวพับไม่ได้แล้วอ่ะTT


พ่อแม่ง่ะะะพี่โชหายยย


รถไฟเหาะหน้าโตเกียวโดมที่ทำชั้นเกือบหัวใจวายตาย
กล้าขึ้นไปเล่นได้ไงวะอย่างยาว
ฮ่าๆๆๆ


ปีหน้าเจอกันน้าาา
คิดถึงจาตายอยุแร้นนนนนนน



แต่ถ้าไปเมกาหาพลอย
พลอยต้องทำกับข้าวให้เรากินด้วยนะฮ่าๆๆๆ

คิดถึงอาริมด้วย
จะเอ็นแล้ว
จะถึงวันเกิดแล้ว
ไม่รู้จะให้ไร
วันเกิดชั้นแกยังลืม
ชั้นลืมวันเกิดแกมั่งดีมั๊ยยะะะะะะ
อยากไปปูซานนนนนนนนกรี๊ดดดดดด



ขิเกียจอัพแระ
- เปิดเทอมเมื่อไหร่วะ?แต่ลงคนบอกได้ตรงกันมากเลย
- พรุ่งนี้นัดเจอแฟมิรั่ว
- อยากเจอโนนามี่ซ์ง่ะ
- ขอบคุณน้าาาาพลอยรักพลอย
- ไม่ว่างแร้นต้องต่อจิ๊กซอว์ฮ่าๆๆๆ
- อยากทำการบ้านเสดดดดดด
- อยากได้เกียรตินิยม
- รักคนอ่าน








lastupdated : 2007-08-08 12:08:44 | 13 comments

:::ไว้อาลัย...น้องมือถือ:::

และแล้ววันนี้ก้อมาถึง
วันที่ไม่เคยนึกว่ามันจะมาถึง
ให้ตายสิ

นัดกับอิเนทว่าจะไปเดินเมเจอร์ตอนเย็นๆ
กุก้อ

ขออภัยในความไม่สุภาพ
วันนี้ปวดร้าวในจิตใจ

ระหว่างขึ้นรถเมล์นั้น
คนแม่งเยอะนรก
ขยับตีนไม่ได้เลย
แถบตอนเบรกนี่
โดนรุมเหยียบตีนอีก
(เจ็บชิบ)

ตอนนั้นก้อมี
อะไรแว่บขึ้นมาในใจ
(บีม...วันนี้มือถือหายแน่)
แอบตกใจ
ว่านั่นเสียงอะไรวะ?
มันคือเสียงที่อยู่ในใจตัวเองอ่ะ
นึกถึงสิ่งที่ผ่านๆมาแร้วก้อที่คุณหมอดูบอก
ว่าเป็นคนมีลางสังหรณ์แม่นยำ
แล้วมันก้อเกิดเรื่องเกี่ยวกับแบบนี้หลายครั้งแล้ว
ก็เลย
ระวังมาก
เอามือถือไว้ด้านหน้าตลอดจะได้เห็น

แล้วแม่งงงงงงงสาดดดดดดดดดดดดด

ตอนกุไปเดินเมเจอร์
กุก้อระวังอยู่นะ
หอกมาก
มารุตัวอีกทีแม่ง
หายไปละ?

งง เลย

ขนาดระวังสุดๆ
กุ
ไม่เสียใจ
แต่
กุ
เสียดายโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เสียดายเม็ม
เสียดายเบอร์
เสียดายแมสเซจ
แต่เค้าไปทำซิมส์เบอร์เดิมมาแล้วนะ
เสียดายตังซื้อมือถือใหม่อ่ะ
มันจำเป็นนี่เนอะTT
คราวหน้าถ้ามีลางสังหรณ์อีกจะกลับบ้าน

ขอสาปแช่งหน่อยนะ
อีชั่ววววววววววว
ขอให้มึงตายไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด
ตกนรกไปเลยอีเวน
ขอให้แบตมือถือกุระเบิดกะโหลกมึง
สาดดดดดดดดดดด

มึงรุม๊ายยยว่ามือถือนั้นกุออกไปเกือบครึ่ง
ที่เหลือตังพ่อTT
กุรักษามันมาอย่างสุดชีวิตตั้งปีครึ่ง
แล้วอยู่ดีๆมึงมาทำมือเบาฉกไป
ตายห่าไปเลยป๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ที่ระลึกต่างหน้า





 



lastupdated : 2007-08-19 21:08:05 | 21 comments

:::อ่อนไหว...จนล้น:::

วันนี้ไม่ใช่ว่าว่างนะ
แต่ไม่รู้ว่าการบ้านจะเริ่มจากจุดไหนดี
แย่จริงๆๆๆๆๆๆTTTTTTTTTT
ที่ว่าล้นเนี่ย
ก้อคือมีความหมายรวมถึงทุกอย่างเลยนะ
อันดับแรกที่ต้องนึกถึงอย่าปัจจุบันทันด่วนคือ การบ้าน
ฮ่าๆๆๆ
แต่ที่ล้นรองลงมาก้อคือความสุขที่ได้เจอเพื่อนๆฮ่าๆๆ



เมื่อวานไปทัวร์ลาดกระบัง
สนุกดี
ตอนแรกจะไปกันไม่กี่คน
ซักพักคนค่อยๆเพิ่มขึ้นมาดีใจจัง
นัดกันที่หน้าเบญจมฯตอนเก้าโมง
ขู่พวกมันว่าห้ามสายมิฉะนั้นจะทิ้งเอ็งไว้
สรุปก้อคือตรงเวลากันดีสายสุดก้อ 15 นาทีเท่านั้น ฮ่าๆๆๆ

อัดกันขึ้นTaxi ไปหัวลำโพงงง
15 นาทีถึงโคดเร็วเรย
เดินไปซื้อตัวแล้วก้อไปยืนซื้อหนมยืนคุยกัน
แล้วก้อขึ้นรถไฟพอดี
ตื่นเต้นจังขึ้นรถไฟแบบนี้ครั้งแรก
1 ชั่วโมง 15 นาทีก้อถึงลาดกระบัง
อิเนทออกมารับพร้อมผองเพื่อนทั้งกลุ่ม
โอ้ววววววววววเหมือนพวกเรามาจากต่างประเทศเลยยย

ไปนั่งกินส้มตำกัน
อร่อยดีอ่ะแก
แร้วก้อไปนั่งเล่นบนหอไอ้เนท
อัดกันเข้าไป8คน
ลงไปอยู่ที่พื้นกันเรยฮ่าๆๆๆ

เวลาผ่านไป
ก้อไปร้องเกะกัน
คอแตกเรย
Get Away Get Away Get Away Now!!!
ประโยคนี่แหละต้นเหตุที่ทำให้ชั้นคอแตก
ปล.แอบเจอตาบร้าด้วย

ร้องเกะเสดเน็ทก้อพาไปเลี้ยงงงงงงงง
ขอบใจนะแกรวยจริงๆ
ฮ่าๆๆๆ
ว่างๆพวกแกมาเยี่ยมชั้นที่มธ. มั่งนะ
คิดถึงพวกแก





เกือบ 3 เดือนในรั้วแห่งใหม่ที่ทุกคนต้องแยกย้ายกันไป
พวกเราเปลี่ยนแปลงจากเดิมมากแค่ไหนกันนะ
ชั้นยังรักพวกแกเหมือนเดิม
แล้วชั้นก้อคิดว่าพวกแกคงรักชั้นเหมือนเดิมเหมือนกัน
ถึงแม้เราจะไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน
เวลาว่างตรงกันก้อช่างหายากเหลือเกิน
เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่ชั้นได้เจอพวกแก
ชั้นจะมีความสุขมากเลยวันนั้น
การที่อะไรๆทุกๆอย่างมันไม่เหมือนเมื่อก่อน
ไม่ได้คุยเล่นกันบ่อยๆ ไม่ได้เจอหน้ากันทุกวัน
ไม่ได้กินข้าวโต๊ะเดียวกันทุกพักกลางวัน
ไม่ได้กรี๊ดกร๊าดกับเรื่องนินทาชาวบ้านด้วยกันพร้อมหน้า
จนตอนนี้ชั้นยังทำใจรับกับการเปลี่ยนแปลงไม่ได้เลยแก
จริงๆ

รักพวกแกทุกคน NoNameiZ
.ปล.จนป่านนี้แล้วเฟรนชิปกลุ่มชั้นยังไม่แม้แต่จะเปิด
มันยังคงเป็นกระดาษขาวๆที่รอชั้นกับพวกแกมาละเลงอยู่นะ>.<
อยากเจอพวกแกพร้อมๆหน้าจัง นัดกันยังไงก้อไม่ครบซักที


ชั้นโคดแหวกแนวเรยอ่ะ





กลับมาถึงเมื่อวานก้อตะลึงกับพัศดุขนาดมหึมานี่กองอยู่บนเตียง
เป็นของนางสาวพลอยพัก(เขียนชื่อมะถูกง่ะ)555
ของขวัญวันเกิดอิคุณบิ๋มนี่เอง
สิ่งแรกที่หยิบออกมาจากกล่อง ทำให้เกิดอาการตกใจสุดขีด
เห้ยยยยยยยยยย
ก้อนอะไรวะ?
มันคือผ้าเช็ดตัวสีขาวขนาดใหญ่
ขอบคุณมากนะพลอยยังจำได้อีก
ก้อคือตอนปิดเทอมใหญ่บีมไปเวียดนามมาไงแล้ว
Maidโรงแรมนึกว่าผ้าบีมคือผ้าเช็ดตัวโรงแรมมันเรยเอาไปเรยโคดเศร้าอ่ะ
เค้าจะรุ้แมะว่าพรากเอาของที่สำคัญกับชีวิตชั้นไปเหอๆๆๆ
แร้วก้อมีกล่องจิีกซอว์น่ารักมากเรยยย
ขอบใจน้าาาาาาาาาาา
ขอบคุณสำหรับDiด้วยแอบน้ำตาซึม
แร้วก้อสร้อยน่ะสวยมาเรยเด๋วพรุ่งนี้จะใส่ไปโชว์เพื่อนร่ะ







มานั่งนึกถึงช่วงเวลาที่มีความสุขของชั้น
ก้อคิดว่าเวลาอย่างไหนน้าาา
ที่คนอย่างชั้นจะรู้สึกดี,มีความสุขแระเหนื่อยน้อยที่สุด
ก้อคือเวลาฟังเพลงญี่ปุ่นช้าๆเสียงหวานๆ
แล้วก้อนั่งขุดสมบัติในห้องนอน
พร้อมกับเปิดคอมเล่นไปด้วย
มันทำให้ใจเย็นขึ้นจริงๆนะ
ค่อยๆนั่งค้นของที่เกี่ยวกับความทรงจำขึ้นมา
นึกถึงความรู้สึกของคนให้ที่มาจากใจ
ข้อความที่ทุกคนเขียนให้
กระดาษเล็กกระดาษน้อยที่ส่งเล่นกันในห้องเรียน
ชั้นก้อยึดมาเป็นของตัวเองหมด
เก็บใส่แฟ้มใส่กล่องอย่างดี
พออ่านแล้วยิ้มได้จริงๆ
รักทุกคนเรยยย
ความทรงจำดีๆก้อควรจะเก็บไว้สิจริงแมะ?



เหอๆๆๆ

วันนี้ดูเรื่อยเปื่อยจัง

มะกี้แอบแวบไปเห็นเมลล์ของน้องลิงที่ชั้นเก็บไว้
โคดสมัยนั้นอ่ะ
น่ารักดี
ชั้นยังจำตอนที่เล่นMSNในห้องเรียนเดอะเบรนอยู่เรย
เลขก้อไม่ได้ใช้สอบชั้นจะไปนั่งอุดอู้อยู่ในนั้นทำไมนะ?
.ปล.กระดาษหายไปยังอ่ะ???



ข้อดีของเด็กมหาลัย
- ถึงจะมีเรียนพิเศษก้อไม่หัวบานเท่าม.ปลาย

ข้อเสียของเด็กมหาลัย
- ชั้นจะไม่จบเพราะงงตอนลงทะเบียนเนี่ยแหละ



ชั้นอยากไปลงเสียงที่ Gen-X ง่าาาไม่โทรมาเรียกชั้นซักเทTT
อยากทำงานเสียงเบื้องหลังงงงงงงงง
กรี๊ดดดดดดดดด
อยากทำการบ้านเสดจะได้ไปเที่ยวแระพักผ่อนอย่างสบายใจ
(สายไปป่าววะ?)



ตอนนี้ชั้นเหมือนคนบ้าอ่ะ
มีSunBlockทุกส่วนของร่างกาย
แล้วก้อมีWhiteningทุกส่วนของร่างกายเหมือนกัน
เริ่มจาก
Sunblock ที่ขอบตา หน้า ปาก ตัว
Whitening ตั้งแต่หัวจรดเท้า ตั้งแต่โฟมล้างหน้า ครีมอาบน้ำ หลังอาบน้ำ ก่อนนอน
บ้าไปแร้วววววววววววววววววววววว
ชั้นจะไม่ยอมแพ้จนกว่าผิวชั้นจะกลับมาเท่ารอยนาฬิกาที่ข้อมือ

คือต้นเหตุมันมาจากไอ่นี่เว่ย
ครั้งนึงตอนไปเที่ยวระยองกับเพื่อนๆกลุ่มโนนามี่ซ์
ก่อนหน้านั้นชั้นคิดว่าตัวเองเป็นคนทนแดดทนฝนมาตลอด
ต่อให้แดดเผาแค่ไหนก้อไม่กลัว
นั่น!!!!!คือความคิดของเด็กน้อย
ตอนนั้นเองที่ชั้นต้องออกเรือกับเพื่อนๆเพื่อไปดำน้ำดูปะการัง
และเล่นน้ำทะเลตอนกลางวันแสกๆ
แระจุดๆนั้นคือ
ชั้นก้อดั๊นไม่วายนอนให้เพื่อนกลบทรายตอนเที่ยงตรง
กลับมาถึงบ้านแม่จำหน้าไม่ได้เลยTTTTTTTTTTTTT
นึกว่าเด็กแอฟริกาตกเครื่องบิน
กว่าจะกลับมาขาวก้อหลายปีเลย
แล้วนี่ชั้นต้องมาดำอีกสี่ปี
ต๊ายยยยยยยยยยตายพอดี



หลังจากผ่านมรสุมมามากมาย
ชั้นก้อรุ้สึกว่าอยากไปญี่ปุ่นจัง
อยากไปง่ะ
อยากไปดูวิวที่โตเกียวทาวเวอร์อีก
อยากไปเล่นสกีกับฮานะ
อยากเจอพี่โช
อยากไปดูดอกไม้บานกับครอบครัวฮานะ
อยากไปหาลูกพี่ฮันนะที่นาโงย่า
อยากไปปราสาทโอซาก้ากับพี่มาซาเอะ
อยากกินทาโกยากิของโอซาก้าาากับพี่มาซาเอะ
แต่ละอย่างนี้
-.-"ชั้นจะไปถึงแระมีชีวิตรอดได้มั๊ยนะฮ่าๆๆๆ
มะชั่ยญี่ปุ่นมะอยากไป

ความเดิมตอนที่แล้ว


ไปร้องเพลงที่เกียวโต


สถานีบ้านของเจ้าฮานะ


ไม่เนียนเรยชั้น


กระโปรงยาวแบบทุเรศอ่ะ
คือมันติดเอวพับไม่ได้แล้วอ่ะTT


พ่อแม่ง่ะะะพี่โชหายยย


รถไฟเหาะหน้าโตเกียวโดมที่ทำชั้นเกือบหัวใจวายตาย
กล้าขึ้นไปเล่นได้ไงวะอย่างยาว
ฮ่าๆๆๆ


ปีหน้าเจอกันน้าาา
คิดถึงจาตายอยุแร้นนนนนนน



แต่ถ้าไปเมกาหาพลอย
พลอยต้องทำกับข้าวให้เรากินด้วยนะฮ่าๆๆๆ

คิดถึงอาริมด้วย
จะเอ็นแล้ว
จะถึงวันเกิดแล้ว
ไม่รู้จะให้ไร
วันเกิดชั้นแกยังลืม
ชั้นลืมวันเกิดแกมั่งดีมั๊ยยะะะะะะ
อยากไปปูซานนนนนนนนกรี๊ดดดดดด



ขิเกียจอัพแระ
- เปิดเทอมเมื่อไหร่วะ?แต่ลงคนบอกได้ตรงกันมากเลย
- พรุ่งนี้นัดเจอแฟมิรั่ว
- อยากเจอโนนามี่ซ์ง่ะ
- ขอบคุณน้าาาาพลอยรักพลอย
- ไม่ว่างแร้นต้องต่อจิ๊กซอว์ฮ่าๆๆๆ
- อยากทำการบ้านเสดดดดดด
- อยากได้เกียรตินิยม
- รักคนอ่าน








lastupdated : 2007-08-08 12:08:44 | 13 comments

:::>.

วันนี้ไม่มีอะไร
เพราะฉะนั้นไม่ต้องคาดหวังว่ามันจะมีอะไร
(อะไรเนี่ย???)



ปิดเทอมมาเกือบ3อาทิตย์ระ
งานเยอะเนอะมากๆๆๆ
วิชาดูหนังกับหนังสือปึกหนาสามเรื่องกับหนังที่อยากดูอีกหนึ่งเรื่อง
โครงงานกับการส่งงานตอนเปิดเทอมพอดี
ไหนจะต้องอ่านหนังสืออีก
แต่
บีม
ยังไม่ได้ทำอะไรเรย
ฮ่าๆๆๆๆ
TTTTTTTTTTTTTTTT
แย่แว้ววววววววววววววววววววววววววววววววว



วันเสาร์เรียนญี่ปุ่น
ง่อกกกกกกกกกก
การบ้านเยอะจังงงงงงง
เพ่โอ๋บีมไม่ได้ขิเกียจน้าาาาแต่บีมก้อขี้เกียจแหละ
ขอโทษน้าาาที่ทำการบ้านแค่ 10% ของที่สั่งทุกที



มะวันพฤหัสไปเจอเต่าที่โรงเรียน
พาน้องมากินไอติม
คือบีมแทบบบบบบบไม่ได้กินอ่ะ
แต่เห็นเค้าอร่อยกันบีมก้อมีความสุขค่ะTTTT



วันศุกร์ไปงานโรงเรียน
โคดดดดดดดดดงี่เง่าอ่ะไม่เห็นอะไรงี่เง่าขนาดนี้มาก่อน
ไม่ให้ศิษย์เก่าเข้าโรงเรียนเว่ยหอกอะไรว่ะ?
บอกว่าวันนี้โรงเรียนปิดเป็นกิจกรรมภายในห้ามคนนอกเข้า
ให้มาเยี่ยมโรงเรียนวันอื่น
เอ๋าาาาาาาาาาก้อกรุจะมาวันนี้ง่ะ
แต่ด้วยความเส้นใหญ่
ทำให้พวกเราชาวโฟ๋วเข้าโรงเรียนได้อย่างสง่างาม

น้องๆเห็นหน้าอิคุณบิ๋มแร้วตกใจ
เพราะมันช่างแตกต่างจากตอนมัธยมเหลือเกิน
ตัวเองก้อรู้สึกนะ
แต่มันก้อไม่ได้เปลี่ยนอะไรมากมายอ่ะ
แต่พักนี้ก้อคงไปจนน้องๆเบื่อหน้าระไม่อยากไปบ่อยเกรงใจฮี่ๆๆ



ที่ผ่านมาน้อยใจอาริมมากเรย
วันเกิดเราก้อลืม
ทักไปก้อม่ะตอบ
ก้อรุว่าเค้าเตรียมเอนท์แต่คิดถึงกันหน่อยม่ะดั้ยรึไงTT
แต่พอมะวานเปิดHi5ตะลึงงันกับคอมเม้นท์
ซึ้งงงงงงงงงง่ะขอบคุณนะ
ความเคืองที่มีมันหายไปหมดเรย



ถึง
บีม...จาเป็นคนเสียงห้าว
บีม...จาเป็นคนงอแง
บีม...จาเป็นคนขี้น้อยใจ
บีม...จาเป็นคนคิดมาก
บีม...จาเป็นคนเสียงดัง
บีม...จาเป็นคนพูดตรง
บีม...จาเป็นคนใจร้อน
บีม...จาเป็นคนที่ทำอะไรไม่ค่อยเป็น
บีม...จาเป็นคนที่ชอบทำตัวเป็นเด็ก
บีม...จะโก๊ะได้ตลอดเวลา
แต่
บีม...ก้อเป็นคนที่รวดเร็ว
บีม...ก้อเป็นคนที่ตรงต่อเวลา
บีม...ก้อเป็นคนไม่ขี้เกียจ
บีม...ก้อเป็นคนอดทน
บีม...ก้อเป็นคนไม่เรื่องมาก
บีม...ก้อเป็นคนที่ไม่พูดเสียดสีคนอื่น
บีม...ก้อเป็นคนที่จริงใจมากเรย
บีม...ก้อเป็นคนที่รักเพื่อนสุดๆ
แล้วก้อ
บีม...ชอบทำให้คนอื่นมีความสุขถึงแม้ว่าจะไม่ได้อะไรตอบแทนแต่ก้อจะมีความสุขที่ได้ทำให้เค้า



*.ปล.*
- พรุ่งนี้จะได้ไปหาอิเนทแร้นนนนนนนนนนนน
- พวกแกกกกกกกกกชั้นรักพวกแกมากมายอ่ะ NoNameiZ
- รักเบญจม(ราชาลัยค่ะ)
- รักน้องๆ
- รักพี่ๆ
- รักครอบครัวใหญ่
- รักแฟมิรั่วววววว
- รักเจแจ๊ป
- รักสือสอง
- รักL'Arts
- รักพลอยจ้า
- รักตัวเองมั่กมายยยยย
- สุดท้ายยยยยรักคนอ่านค่ะ
- มะมีรูปใหม่ๆลงเรยยย




เหมือนบีมแมะ?


เก่าแระ


น่าจะมีคนมานั่งข้างๆเนอะ


สุดท้ายนี้ฝากไดกลุ่มด้วยค่ะ








lastupdated : 2007-08-06 23:13:34 | 10 comments

:::ไว้อาลัย...น้องมือถือ:::

และแล้ววันนี้ก้อมาถึง
วันที่ไม่เคยนึกว่ามันจะมาถึง
ให้ตายสิ

นัดกับอิเนทว่าจะไปเดินเมเจอร์ตอนเย็นๆ
กุก้อ

ขออภัยในความไม่สุภาพ
วันนี้ปวดร้าวในจิตใจ

ระหว่างขึ้นรถเมล์นั้น
คนแม่งเยอะนรก
ขยับตีนไม่ได้เลย
แถบตอนเบรกนี่
โดนรุมเหยียบตีนอีก
(เจ็บชิบ)

ตอนนั้นก้อมี
อะไรแว่บขึ้นมาในใจ
(บีม...วันนี้มือถือหายแน่)
แอบตกใจ
ว่านั่นเสียงอะไรวะ?
มันคือเสียงที่อยู่ในใจตัวเองอ่ะ
นึกถึงสิ่งที่ผ่านๆมาแร้วก้อที่คุณหมอดูบอก
ว่าเป็นคนมีลางสังหรณ์แม่นยำ
แล้วมันก้อเกิดเรื่องเกี่ยวกับแบบนี้หลายครั้งแล้ว
ก็เลย
ระวังมาก
เอามือถือไว้ด้านหน้าตลอดจะได้เห็น

แล้วแม่งงงงงงงสาดดดดดดดดดดดดด

ตอนกุไปเดินเมเจอร์
กุก้อระวังอยู่นะ
หอกมาก
มารุตัวอีกทีแม่ง
หายไปละ?

งง เลย

ขนาดระวังสุดๆ
กุ
ไม่เสียใจ
แต่
กุ
เสียดายโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เสียดายเม็ม
เสียดายเบอร์
เสียดายแมสเซจ
แต่เค้าไปทำซิมส์เบอร์เดิมมาแล้วนะ
เสียดายตังซื้อมือถือใหม่อ่ะ
มันจำเป็นนี่เนอะTT
คราวหน้าถ้ามีลางสังหรณ์อีกจะกลับบ้าน

ขอสาปแช่งหน่อยนะ
อีชั่ววววววววววว
ขอให้มึงตายไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด
ตกนรกไปเลยอีเวน
ขอให้แบตมือถือกุระเบิดกะโหลกมึง
สาดดดดดดดดดดด

มึงรุม๊ายยยว่ามือถือนั้นกุออกไปเกือบครึ่ง
ที่เหลือตังพ่อTT
กุรักษามันมาอย่างสุดชีวิตตั้งปีครึ่ง
แล้วอยู่ดีๆมึงมาทำมือเบาฉกไป
ตายห่าไปเลยป๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ที่ระลึกต่างหน้า





 



lastupdated : 2007-08-19 21:08:05 | 21 comments

:::อ่อนไหว...จนล้น:::

วันนี้ไม่ใช่ว่าว่างนะ
แต่ไม่รู้ว่าการบ้านจะเริ่มจากจุดไหนดี
แย่จริงๆๆๆๆๆๆTTTTTTTTTT
ที่ว่าล้นเนี่ย
ก้อคือมีความหมายรวมถึงทุกอย่างเลยนะ
อันดับแรกที่ต้องนึกถึงอย่าปัจจุบันทันด่วนคือ การบ้าน
ฮ่าๆๆๆ
แต่ที่ล้นรองลงมาก้อคือความสุขที่ได้เจอเพื่อนๆฮ่าๆๆ



เมื่อวานไปทัวร์ลาดกระบัง
สนุกดี
ตอนแรกจะไปกันไม่กี่คน
ซักพักคนค่อยๆเพิ่มขึ้นมาดีใจจัง
นัดกันที่หน้าเบญจมฯตอนเก้าโมง
ขู่พวกมันว่าห้ามสายมิฉะนั้นจะทิ้งเอ็งไว้
สรุปก้อคือตรงเวลากันดีสายสุดก้อ 15 นาทีเท่านั้น ฮ่าๆๆๆ

อัดกันขึ้นTaxi ไปหัวลำโพงงง
15 นาทีถึงโคดเร็วเรย
เดินไปซื้อตัวแล้วก้อไปยืนซื้อหนมยืนคุยกัน
แล้วก้อขึ้นรถไฟพอดี
ตื่นเต้นจังขึ้นรถไฟแบบนี้ครั้งแรก
1 ชั่วโมง 15 นาทีก้อถึงลาดกระบัง
อิเนทออกมารับพร้อมผองเพื่อนทั้งกลุ่ม
โอ้ววววววววววเหมือนพวกเรามาจากต่างประเทศเลยยย

ไปนั่งกินส้มตำกัน
อร่อยดีอ่ะแก
แร้วก้อไปนั่งเล่นบนหอไอ้เนท
อัดกันเข้าไป8คน
ลงไปอยู่ที่พื้นกันเรยฮ่าๆๆๆ

เวลาผ่านไป
ก้อไปร้องเกะกัน
คอแตกเรย
Get Away Get Away Get Away Now!!!
ประโยคนี่แหละต้นเหตุที่ทำให้ชั้นคอแตก
ปล.แอบเจอตาบร้าด้วย

ร้องเกะเสดเน็ทก้อพาไปเลี้ยงงงงงงงง
ขอบใจนะแกรวยจริงๆ
ฮ่าๆๆๆ
ว่างๆพวกแกมาเยี่ยมชั้นที่มธ. มั่งนะ
คิดถึงพวกแก





เกือบ 3 เดือนในรั้วแห่งใหม่ที่ทุกคนต้องแยกย้ายกันไป
พวกเราเปลี่ยนแปลงจากเดิมมากแค่ไหนกันนะ
ชั้นยังรักพวกแกเหมือนเดิม
แล้วชั้นก้อคิดว่าพวกแกคงรักชั้นเหมือนเดิมเหมือนกัน
ถึงแม้เราจะไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน
เวลาว่างตรงกันก้อช่างหายากเหลือเกิน
เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่ชั้นได้เจอพวกแก
ชั้นจะมีความสุขมากเลยวันนั้น
การที่อะไรๆทุกๆอย่างมันไม่เหมือนเมื่อก่อน
ไม่ได้คุยเล่นกันบ่อยๆ ไม่ได้เจอหน้ากันทุกวัน
ไม่ได้กินข้าวโต๊ะเดียวกันทุกพักกลางวัน
ไม่ได้กรี๊ดกร๊าดกับเรื่องนินทาชาวบ้านด้วยกันพร้อมหน้า
จนตอนนี้ชั้นยังทำใจรับกับการเปลี่ยนแปลงไม่ได้เลยแก
จริงๆ

รักพวกแกทุกคน NoNameiZ
.ปล.จนป่านนี้แล้วเฟรนชิปกลุ่มชั้นยังไม่แม้แต่จะเปิด
มันยังคงเป็นกระดาษขาวๆที่รอชั้นกับพวกแกมาละเลงอยู่นะ>.<
อยากเจอพวกแกพร้อมๆหน้าจัง นัดกันยังไงก้อไม่ครบซักที


ชั้นโคดแหวกแนวเรยอ่ะ





กลับมาถึงเมื่อวานก้อตะลึงกับพัศดุขนาดมหึมานี่กองอยู่บนเตียง
เป็นของนางสาวพลอยพัก(เขียนชื่อมะถูกง่ะ)555
ของขวัญวันเกิดอิคุณบิ๋มนี่เอง
สิ่งแรกที่หยิบออกมาจากกล่อง ทำให้เกิดอาการตกใจสุดขีด
เห้ยยยยยยยยยย
ก้อนอะไรวะ?
มันคือผ้าเช็ดตัวสีขาวขนาดใหญ่
ขอบคุณมากนะพลอยยังจำได้อีก
ก้อคือตอนปิดเทอมใหญ่บีมไปเวียดนามมาไงแล้ว
Maidโรงแรมนึกว่าผ้าบีมคือผ้าเช็ดตัวโรงแรมมันเรยเอาไปเรยโคดเศร้าอ่ะ
เค้าจะรุ้แมะว่าพรากเอาของที่สำคัญกับชีวิตชั้นไปเหอๆๆๆ
แร้วก้อมีกล่องจิีกซอว์น่ารักมากเรยยย
ขอบใจน้าาาาาาาาาาา
ขอบคุณสำหรับDiด้วยแอบน้ำตาซึม
แร้วก้อสร้อยน่ะสวยมาเรยเด๋วพรุ่งนี้จะใส่ไปโชว์เพื่อนร่ะ







มานั่งนึกถึงช่วงเวลาที่มีความสุขของชั้น
ก้อคิดว่าเวลาอย่างไหนน้าาา
ที่คนอย่างชั้นจะรู้สึกดี,มีความสุขแระเหนื่อยน้อยที่สุด
ก้อคือเวลาฟังเพลงญี่ปุ่นช้าๆเสียงหวานๆ
แล้วก้อนั่งขุดสมบัติในห้องนอน
พร้อมกับเปิดคอมเล่นไปด้วย
มันทำให้ใจเย็นขึ้นจริงๆนะ
ค่อยๆนั่งค้นของที่เกี่ยวกับความทรงจำขึ้นมา
นึกถึงความรู้สึกของคนให้ที่มาจากใจ
ข้อความที่ทุกคนเขียนให้
กระดาษเล็กกระดาษน้อยที่ส่งเล่นกันในห้องเรียน
ชั้นก้อยึดมาเป็นของตัวเองหมด
เก็บใส่แฟ้มใส่กล่องอย่างดี
พออ่านแล้วยิ้มได้จริงๆ
รักทุกคนเรยยย
ความทรงจำดีๆก้อควรจะเก็บไว้สิจริงแมะ?



เหอๆๆๆ

วันนี้ดูเรื่อยเปื่อยจัง

มะกี้แอบแวบไปเห็นเมลล์ของน้องลิงที่ชั้นเก็บไว้
โคดสมัยนั้นอ่ะ
น่ารักดี
ชั้นยังจำตอนที่เล่นMSNในห้องเรียนเดอะเบรนอยู่เรย
เลขก้อไม่ได้ใช้สอบชั้นจะไปนั่งอุดอู้อยู่ในนั้นทำไมนะ?
.ปล.กระดาษหายไปยังอ่ะ???



ข้อดีของเด็กมหาลัย
- ถึงจะมีเรียนพิเศษก้อไม่หัวบานเท่าม.ปลาย

ข้อเสียของเด็กมหาลัย
- ชั้นจะไม่จบเพราะงงตอนลงทะเบียนเนี่ยแหละ



ชั้นอยากไปลงเสียงที่ Gen-X ง่าาาไม่โทรมาเรียกชั้นซักเทTT
อยากทำงานเสียงเบื้องหลังงงงงงงงง
กรี๊ดดดดดดดดด
อยากทำการบ้านเสดจะได้ไปเที่ยวแระพักผ่อนอย่างสบายใจ
(สายไปป่าววะ?)



ตอนนี้ชั้นเหมือนคนบ้าอ่ะ
มีSunBlockทุกส่วนของร่างกาย
แล้วก้อมีWhiteningทุกส่วนของร่างกายเหมือนกัน
เริ่มจาก
Sunblock ที่ขอบตา หน้า ปาก ตัว
Whitening ตั้งแต่หัวจรดเท้า ตั้งแต่โฟมล้างหน้า ครีมอาบน้ำ หลังอาบน้ำ ก่อนนอน
บ้าไปแร้วววววววววววววววววววววว
ชั้นจะไม่ยอมแพ้จนกว่าผิวชั้นจะกลับมาเท่ารอยนาฬิกาที่ข้อมือ

คือต้นเหตุมันมาจากไอ่นี่เว่ย
ครั้งนึงตอนไปเที่ยวระยองกับเพื่อนๆกลุ่มโนนามี่ซ์
ก่อนหน้านั้นชั้นคิดว่าตัวเองเป็นคนทนแดดทนฝนมาตลอด
ต่อให้แดดเผาแค่ไหนก้อไม่กลัว
นั่น!!!!!คือความคิดของเด็กน้อย
ตอนนั้นเองที่ชั้นต้องออกเรือกับเพื่อนๆเพื่อไปดำน้ำดูปะการัง
และเล่นน้ำทะเลตอนกลางวันแสกๆ
แระจุดๆนั้นคือ
ชั้นก้อดั๊นไม่วายนอนให้เพื่อนกลบทรายตอนเที่ยงตรง
กลับมาถึงบ้านแม่จำหน้าไม่ได้เลยTTTTTTTTTTTTT
นึกว่าเด็กแอฟริกาตกเครื่องบิน
กว่าจะกลับมาขาวก้อหลายปีเลย
แล้วนี่ชั้นต้องมาดำอีกสี่ปี
ต๊ายยยยยยยยยยตายพอดี



หลังจากผ่านมรสุมมามากมาย
ชั้นก้อรุ้สึกว่าอยากไปญี่ปุ่นจัง
อยากไปง่ะ
อยากไปดูวิวที่โตเกียวทาวเวอร์อีก
อยากไปเล่นสกีกับฮานะ
อยากเจอพี่โช
อยากไปดูดอกไม้บานกับครอบครัวฮานะ
อยากไปหาลูกพี่ฮันนะที่นาโงย่า
อยากไปปราสาทโอซาก้ากับพี่มาซาเอะ
อยากกินทาโกยากิของโอซาก้าาากับพี่มาซาเอะ
แต่ละอย่างนี้
-.-"ชั้นจะไปถึงแระมีชีวิตรอดได้มั๊ยนะฮ่าๆๆๆ
มะชั่ยญี่ปุ่นมะอยากไป

ความเดิมตอนที่แล้ว


ไปร้องเพลงที่เกียวโต


สถานีบ้านของเจ้าฮานะ


ไม่เนียนเรยชั้น


กระโปรงยาวแบบทุเรศอ่ะ
คือมันติดเอวพับไม่ได้แล้วอ่ะTT


พ่อแม่ง่ะะะพี่โชหายยย


รถไฟเหาะหน้าโตเกียวโดมที่ทำชั้นเกือบหัวใจวายตาย
กล้าขึ้นไปเล่นได้ไงวะอย่างยาว
ฮ่าๆๆๆ


ปีหน้าเจอกันน้าาา
คิดถึงจาตายอยุแร้นนนนนนน



แต่ถ้าไปเมกาหาพลอย
พลอยต้องทำกับข้าวให้เรากินด้วยนะฮ่าๆๆๆ

คิดถึงอาริมด้วย
จะเอ็นแล้ว
จะถึงวันเกิดแล้ว
ไม่รู้จะให้ไร
วันเกิดชั้นแกยังลืม
ชั้นลืมวันเกิดแกมั่งดีมั๊ยยะะะะะะ
อยากไปปูซานนนนนนนนกรี๊ดดดดดด



ขิเกียจอัพแระ
- เปิดเทอมเมื่อไหร่วะ?แต่ลงคนบอกได้ตรงกันมากเลย
- พรุ่งนี้นัดเจอแฟมิรั่ว
- อยากเจอโนนามี่ซ์ง่ะ
- ขอบคุณน้าาาาพลอยรักพลอย
- ไม่ว่างแร้นต้องต่อจิ๊กซอว์ฮ่าๆๆๆ
- อยากทำการบ้านเสดดดดดด
- อยากได้เกียรตินิยม
- รักคนอ่าน








lastupdated : 2007-08-08 12:08:44 | 13 comments

:::>.

วันนี้ไม่มีอะไร
เพราะฉะนั้นไม่ต้องคาดหวังว่ามันจะมีอะไร
(อะไรเนี่ย???)



ปิดเทอมมาเกือบ3อาทิตย์ระ
งานเยอะเนอะมากๆๆๆ
วิชาดูหนังกับหนังสือปึกหนาสามเรื่องกับหนังที่อยากดูอีกหนึ่งเรื่อง
โครงงานกับการส่งงานตอนเปิดเทอมพอดี
ไหนจะต้องอ่านหนังสืออีก
แต่
บีม
ยังไม่ได้ทำอะไรเรย
ฮ่าๆๆๆๆ
TTTTTTTTTTTTTTTT
แย่แว้ววววววววววววววววววววววววววววววววว



วันเสาร์เรียนญี่ปุ่น
ง่อกกกกกกกกกก
การบ้านเยอะจังงงงงงง
เพ่โอ๋บีมไม่ได้ขิเกียจน้าาาาแต่บีมก้อขี้เกียจแหละ
ขอโทษน้าาาที่ทำการบ้านแค่ 10% ของที่สั่งทุกที



มะวันพฤหัสไปเจอเต่าที่โรงเรียน
พาน้องมากินไอติม
คือบีมแทบบบบบบบไม่ได้กินอ่ะ
แต่เห็นเค้าอร่อยกันบีมก้อมีความสุขค่ะTTTT



วันศุกร์ไปงานโรงเรียน
โคดดดดดดดดดงี่เง่าอ่ะไม่เห็นอะไรงี่เง่าขนาดนี้มาก่อน
ไม่ให้ศิษย์เก่าเข้าโรงเรียนเว่ยหอกอะไรว่ะ?
บอกว่าวันนี้โรงเรียนปิดเป็นกิจกรรมภายในห้ามคนนอกเข้า
ให้มาเยี่ยมโรงเรียนวันอื่น
เอ๋าาาาาาาาาาก้อกรุจะมาวันนี้ง่ะ
แต่ด้วยความเส้นใหญ่
ทำให้พวกเราชาวโฟ๋วเข้าโรงเรียนได้อย่างสง่างาม

น้องๆเห็นหน้าอิคุณบิ๋มแร้วตกใจ
เพราะมันช่างแตกต่างจากตอนมัธยมเหลือเกิน
ตัวเองก้อรู้สึกนะ
แต่มันก้อไม่ได้เปลี่ยนอะไรมากมายอ่ะ
แต่พักนี้ก้อคงไปจนน้องๆเบื่อหน้าระไม่อยากไปบ่อยเกรงใจฮี่ๆๆ



ที่ผ่านมาน้อยใจอาริมมากเรย
วันเกิดเราก้อลืม
ทักไปก้อม่ะตอบ
ก้อรุว่าเค้าเตรียมเอนท์แต่คิดถึงกันหน่อยม่ะดั้ยรึไงTT
แต่พอมะวานเปิดHi5ตะลึงงันกับคอมเม้นท์
ซึ้งงงงงงงงงง่ะขอบคุณนะ
ความเคืองที่มีมันหายไปหมดเรย



ถึง
บีม...จาเป็นคนเสียงห้าว
บีม...จาเป็นคนงอแง
บีม...จาเป็นคนขี้น้อยใจ
บีม...จาเป็นคนคิดมาก
บีม...จาเป็นคนเสียงดัง
บีม...จาเป็นคนพูดตรง
บีม...จาเป็นคนใจร้อน
บีม...จาเป็นคนที่ทำอะไรไม่ค่อยเป็น
บีม...จาเป็นคนที่ชอบทำตัวเป็นเด็ก
บีม...จะโก๊ะได้ตลอดเวลา
แต่
บีม...ก้อเป็นคนที่รวดเร็ว
บีม...ก้อเป็นคนที่ตรงต่อเวลา
บีม...ก้อเป็นคนไม่ขี้เกียจ
บีม...ก้อเป็นคนอดทน
บีม...ก้อเป็นคนไม่เรื่องมาก
บีม...ก้อเป็นคนที่ไม่พูดเสียดสีคนอื่น
บีม...ก้อเป็นคนที่จริงใจมากเรย
บีม...ก้อเป็นคนที่รักเพื่อนสุดๆ
แล้วก้อ
บีม...ชอบทำให้คนอื่นมีความสุขถึงแม้ว่าจะไม่ได้อะไรตอบแทนแต่ก้อจะมีความสุขที่ได้ทำให้เค้า



*.ปล.*
- พรุ่งนี้จะได้ไปหาอิเนทแร้นนนนนนนนนนนน
- พวกแกกกกกกกกกชั้นรักพวกแกมากมายอ่ะ NoNameiZ
- รักเบญจม(ราชาลัยค่ะ)
- รักน้องๆ
- รักพี่ๆ
- รักครอบครัวใหญ่
- รักแฟมิรั่วววววว
- รักเจแจ๊ป
- รักสือสอง
- รักL'Arts
- รักพลอยจ้า
- รักตัวเองมั่กมายยยยย
- สุดท้ายยยยยรักคนอ่านค่ะ
- มะมีรูปใหม่ๆลงเรยยย




เหมือนบีมแมะ?


เก่าแระ


น่าจะมีคนมานั่งข้างๆเนอะ


สุดท้ายนี้ฝากไดกลุ่มด้วยค่ะ








lastupdated : 2007-08-06 23:13:34 | 10 comments

:::เท่วววววสยาม:::

เย่ดีใจจังได้อัพซักทีหลังจากรอเป็นFullมานานโฮ๊ะๆๆๆ
ไว้รอทำบีจีใหม่ก่อนตอนนี้ไม่มีไอเดียสุดๆ

ก้อเค้าเมื่อวันอังคารที่แร้วไปเที่ยวสยามกันกับครอบครัว
ไปเยอะมากเรยตั้ง 6 คนแหน่ะ (ประชด)
ตื่นมาพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุก
เกือบถึงเวลานัดที่พาต้า
ยุ้ยโทรมาบอกว่า
"แกกกกกชั้นเพิ่งตื่นนนนนนนนน"
กรี๊ดดดดดดดดเล่นบุ๋มบิ๋มใจเสียไปเลยทีเดียว

หลังจากนั้นประมาณสองนาที
มีมี่โทรมาบอกว่า
"แกกกกกกชั้นไปไม่ได้แล้วน๊าาาา"
กรี๊ดดดดดดดดเล่นบุ๋มบิ๋มใจสลายไปพร้อมกันฮ่าๆๆๆ

สรุปคือนัดเพื่อนๆไว้11โมงที่สยามกลายเป็นบีมไปถึงอีก20นาทีเที่ยงซะงั้นTT
ขอโทษน้าที่ต้องปล่อยหั้ยเพื่อนๆทั้ง4ผจญกับความอายอยู่นมนาน
เก๊าะคือที่อายอะไม่ใช่ไรหรอก
เก๊าะแบบบีมบอกให้ทุกคนใส่เสื้อ I Love L'Arts ไปงัย
แร้วผุชายใส่แร้วมันดูแปลกๆยังไงไม่รู้อ่ะยิ่งมาเป็นกลุ่มๆคิดแร้วยังตลกอยู่เรยยย


ก้อออไปกินข้าวมันไก่กัน
ดูแล้วเหมือนกลุ่มที่กำลังจะไปยืนแจกใบปลิวกันเรยยย
กินเสดก้อลากเพื่อนๆไปถ่ายรูป
สนุกจังฮ่าๆๆๆฮาดี
แร้วก้อไปร้องเกะกันสองชะโมงงง
ดูเพื่อนๆเล่นเกม- -"
แร้วก้อไปกินข้าวเย็นเพราะใช้พลังงานเยอะ
ถึงบ้านสองทุ่มกว่าๆแหน่ะ
แต่วันนี้สนุกจัง?


รูปนำเสนอโคดดดดF4อ่ะชอบว่ะฮ่าๆๆๆ


เหมือนโดนทุกคนแกล้งเลย


บีมกาบยุ้่ยยย


ชอบรูปนี้จังรุ้สึกเหมือนตัวเองเป็นนางเอก ฮ่าๆๆๆ


กร๊ากๆ


ทุกคนดูเรียบร้อยกันจังเลย



มะวันอาทิตย์นัดโนนามี่ซ์ไปเซ็นปิ่น
ไปกินข้าวแระก้อร้องเกะแร้วก้อเดินช้อปๆๆๆๆ
แกรุม่ะชั้นน่ะน๊าาา
คิเถิงพวกแกมากเรย
ไม่คิดว่าพวกแกจะพร้อมใจกันมาขนาดนี้
ยิ่งเจอพวกแกชั้นยิ่งคิเถิงพวกแกรุ่ม่ะ
มากๆอ่ะ
แกรุป่ะ
6 ปีในเบญจม(ราชาลัย555)มันเร็วมากๆ
และชั้นก้อมีความสุขจริงๆที่ได้อยู่ที่นี่
แล้วก็ได้ดำเนินชีวิตทุกๆวันไปพร้อมกับพวกแก
พวกแกเป็นทุกอย่างของชั้นเรยนะ
หรือเพราะชั้นเป็นคนที่พวกแกน่าโอ๋ที่สุด?
ชั้นรักพวกแกจัง
อยากเจอทุกวันเรยเนอะ>.<





วันจันทร์ที่ผ่านมา
พี่โอ๋เลี้ยงโออิชิ
เนื่องในโอกาสที่บีมเอ็นท์ติดและวันเกิดของบีมที่ผ่านมา
โฮ๊ะๆๆๆ
ขอบคุณนะค้าาาอร่อยมากเรย
อิ่มจัง





มะวานนี้เค้าเก๊าะไปสยามมาอีกแร้ววว
ไปซื้อหนังสือมาอ่านทำรายงาน
น่าเบื่อจัง
หนังสืออะไรหาย๊ากยาก
เล่นเอาขาลากเรยทีเดียว
ไปสยามนี่เสียตังค์ค่ากินเยอะกว่าอย่างอื่นเรย
แระเมื่อวานก้อเป็นวันซวยของนู๋ด้วย
เดินๆอยู่น้ำจากบนตึกก้อหยดใส่แสกหน้าเรย
ตกบันไดที่อากิบะอีก
นอกจากนั้นที่ซวยสุดๆคือ
รองเท้าขาดตอนกำลังจะลงรถเมล์
กรี๊ดดดดดดดดต้องช่วยกันกะเตงตัวเองลงมากับยุ้ย
แย่จัง
ก้อดีนะที่มีร้านรองเท้าอยู่ตรงนั้นพอดี
พอจะจ่ายตังค์
อ้าวหอยหลอดตังม่ะมี
ต้องกู้ยุ้ยอีก
ซวยจริงๆวันนี้


ฮือๆๆๆขาดหยั่งงี้เรยยย



วันนี้มีนัดกับเต่าที่โรงเรียน
โย่วๆๆๆ
ขิเกียจอยู่บ้านเนอะ
อยุแร้วเสียเวลามะมีไรทำ
ช่วงนี้
แง่งงงงงงงงงงง
(อยุในใจละกัน)



ปล.
- เค้าจะไว้ผมยาววววววมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
- เค้าจะต้องขาวกว่านกฮูกให้ได้แง๊TTTT
- คิดถึงโนนามี่ซ์จัง
- ไอ้เนทททททททเด๋วชั้นจะไปหาแกที่ลาดกระบังละน้าา
- ประเดิมฟลูค่ะ




แถมรูปสมัยผมดำ?
ดูแปลกไปมะ?
หรือว่า???อะไรยังไง???

ไประรักนะจุ๊บๆๆๆ







lastupdated : 2007-08-02 11:27:04 | 30 comments

bumbimz